Dec 14, 2015

வானவில் – என் பொண்ணு சொன்ன குட்டிக் கதை!


நான்காவது படிக்கும் என் பொண்ணு, எப்பொழுதாவது கதை சொல்வாள். நான் சொல்லும் “மொக்கை’ கதைகளை விட உயிர்ப்பாக இருக்கும்.
****

ஒரு நாள் காலை. ஒரு குடிசை வீட்டிலிருந்து இருந்து ஒரு பொண்ணு தூங்கி எழுந்தாள். வெளியே வந்து பார்த்தால், ஒரு அழகான வானவில்.
அப்பொழுது பூமியில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. மக்கள் அங்குமிங்கும் பதட்டத்துடன் ஓடினாங்க. பலர் செத்துப்போனார்கள்.

வானவில் இதைப் பார்த்து மிகவும் கவலை கொண்டது! தன்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழித்து, இறந்து போன அனைவருக்கும் உயிர்கொடுத்தது!

மக்கள் அனைவரும் தங்களுக்காக தன் உயிரை தந்த வானவில்லுக்கு நன்றி தெரிவித்தார்கள். இனிமேல் வானவில்லை பார்க்கமுடியாதேன்னு வருத்தப்பட்டாங்க!

திடீரென்று தூக்கம் கலைந்து எழுந்தாள். எல்லாம் கனவென்று அறிந்தாள். வெளியே வந்து பார்த்தாள். அழகான வானவில் ஒன்று அவளைப் பார்த்து சிரித்தது!

Dec 4, 2015

நிவாரண உதவி!


அன்பார்ந்த வழக்குரைஞர்களே, நண்பர்களே, பொதுமக்களே!

வணக்கம். சென்னை, திருவள்ளூர், காஞ்சிபுரம் என பல மாவட்டங்கள் தொடர் மழையால் மக்கள் தங்கள் வீடுகளை, உடைமைகளை, உறவுகளை இழந்து தவிக்கிறார்கள். தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் சிறுக, சிறுக சேமித்த குறைந்த பட்ச செல்வங்களை கூட தொலைத்துவிட்டு சொந்த ஊரிலேயே அகதிகளாக பள்ளிக்கூடங்களிலும், திருமண மண்டபங்களிலும் அடைக்கலமாகியிருக்கிறார்கள்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களை காப்பாற்ற வேண்டிய அரசு நிர்வாகம் எப்பொழுதும் போல தன் குணம் மாறாமல் அலட்சியமாக செயல்படுகிறது. எவ்வளவு இழப்புகளை, இறப்புகளை குறைத்து காண்பிப்பதில் தனது மொத்த கவனத்தையும் செலுத்துகிறது.

ஒவ்வொரு பகுதியிலும் பகுதி இளைஞர்களும், மக்களும் தான் தன்னை போல சக மக்களுக்கு எல்லா வகைகளிலும் உதவுகிறார்கள்.  மனிதாபிமானமுள்ளவர்கள், மக்களுக்கு உதவுவது நமது கடமை என்ற உணர்வுள்ளவர்கள், புரட்சிகர அமைப்பை சேர்ந்தவர்கள், ஜனநாயக சக்திகள் தன்னால் இயன்றதை விடவும் அதிகம் சேகரித்து துன்பபடும் மக்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறார்கள்.

மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம் மக்களோடு களத்திலும், போராடும் மக்களை பாதுகாக்கும் சட்ட போராட்டத்திலும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டுவருவதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நேற்றும் இன்றும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களை சந்திக்கும் பொழுது, அடிப்படை தேவைகளான தண்ணீர், உணவு, உடை, பாய், போர்வை என உதவி கோரி நின்ற பொழுது நமக்கு உடம்பெல்லாம் பதறுகிறது!

நமது உறுப்பினர்கள், நமக்கு பரிச்சயமான வழக்குரைஞர்கள், மூத்த வழக்குரைஞர்கள், ஜனநாயக சக்திகள் என நமக்கு பரிச்சயமான பலரையும் மேற்கண்ட உதவிகள் செய்வதற்கான நிதியையும், பொருட்களையும் கோரி வருகிறோம். தொலைபேசி அலைவரிசை பிரச்சனையால் பலரையும் தொடர்பு கொள்ள முடியாத சிரமத்தில் இருக்கிறோம். அதனால், இதையே அறிவிப்பாக எடுத்துக்கொண்டு உதவ கோருகிறோம்.

மேலும் இந்த பணியில் ஈடுபடுவதற்கு ஆர்வமுள்ளவர்கள் எங்களை தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு பழைய துணிகளை கொடுக்கவேண்டாம் எனவும் முடிவெடுத்துள்ளோம்.

வழக்குரைஞர் ஜிம்ராஜ் மில்ட்டன்,
செயலர்,
மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம்,
சென்னை
தொடர்பு கொள்ள :
9094666320
9842812062

வங்கி கணக்கு விவரம் :
Porkodi Vasudevan,
Bank of India,
A/c No: 800010100026977
Chennai Main Branch,
IFSC Code: BKID0008000
MICR Code: 600013009

Nov 25, 2015

அப்போ வக்கீல்னா எது வேணா செய்யலாமா? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில்! – 6

 அப்போ வக்கீல்னா எது வேணா செய்யலாமா? ‘ஒன்வே’ யில் போகலாம். ‘நோ பார்க்கிங்’ கில் நிறுத்தலாம். ஹெல்மெட் போடாமல் போகலாம். அவுங்க மேல நடவடிக்கை எடுக்க கூடாது அப்படித்தானே?

இது வழக்கறிஞர்களைப் பற்றி ஊடங்களில் வேண்டுமென்றே செய்யப்படும் பொய்ப் பிரச்சாரம். மதுரை வக்கீல்கள் தலைக்கவசம் போடாமல் சென்றதை ஒரு போராட்டமாகத்தான செய்தார்கள். ”வக்கீல்கள் ஹெல்மெட் போட வேண்டியதில்லை. நாங்கள் கேட்க மாட்டோம். போராட்டத்தை கைவிடுங்கள்” என்று மதுரை காவல்துறை அதிகாரிகள் கூறினர். “ இது மக்கள் பிரச்சினை என்ற அடிப்படையில்தான் போராடுகிறோமேயன்றி எங்களுக்கு சிறப்பு சலுகை கோருவதற்காக அல்ல” என்று கூறி மதுரை வழக்கறிஞர்கள் இதனை நிராகரித்து விட்டனர். இது நடந்த உண்மை.

“அட்வகேட்” என்று வண்டியில் ஸ்டிக்கர் ஒட்டிக்கொண்டு அடாவடித்தனம் செய்பவர்களே இல்லையா என்று கேட்கலாம். இருக்கிறார்கள். அத்தகையோர் எல்லாப் பிரிவினர் மத்தியிலும்தான் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மீது தாராளமாக நடவடிக்கை எடுக்கட்டும்.

ஆனால் போராட்டம் வேறு, அதிகார துஷ்பிரயோகம் வேறு என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இரண்டையும் ஒன்றாக்கும் விசமத்தனமான பிரச்சாரத்தை ஊடகங்கள் செய்கின்றன. “காவல் துறை, தமிழ்நாடு அரசு, இந்திய அரசு, இந்தியன் ஆர்மி” என்று ஸ்டிக்கர் ஒட்டிக் கொண்டு அதிகார வர்க்கத்தினர் அடாவடி செய்வதும், அரசு வாகனங்களை தம் குடும்ப வாகனமாகப் பயன்படுத்துவதும் அன்றாடம் நடக்கும் அப்பட்டமான அதிகார துஷ்பிரயோகங்கள்.

உரிமைகளுக்குப் போராடும் வழக்கறிஞர்கள் ஒரு போதும் இத்தகைய முறைகேடுகளிலோ, காலித்தனங்களிலோ ஈடுபடுவதில்லை. உண்மையில் முறைகேடுகளில் ஈடுபடுபவர்கள் போலீசுடன் அங்காளி பங்காளியாக இருக்கும் வழக்கறிஞர்கள்தான். அத்தகையவர்களைப் பற்றி போலீசு ஒருபோதும் புகார் சொல்வதில்லை.

 - ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” – மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு வெளியிட்ட சிறு வெளியீட்டிலிருந்து....

Nov 24, 2015

ம.க.இ.கவின் அனைத்து பாடல்களும் அடங்கிய புதிய டிவிடி!

அசுரர்களின் குரல் கோவனுடையது....

புரட்சிகரப் பாடகர் கோவன் இதுவரை பாடிய பாடல்கள் அனைத்தையும் தொகுத்து இரு குறுந்தகடுகளாக வெளியிட்டிருக்கிது மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம். ‘அசுரகானம்’ என்னும் தலைப்பில் ஒரு தகடும், ‘ஊருக்கு ஊரு சாராயம்’ என்னும் தலைப்பில் இன்னொரு தகடுமாக வந்திருக்கிறது.

’இருண்ட காலம்’ ‘அசுரகானம்’ ’ஆண்ட பரம்பரையா அடிமைப் பரம்பரையா?’ ’அடிமை சாசனம்’ ‘காவி இருள்’ என கடந்த கால் நூற்றாண்டுகால அரசியல், சமூக நிகழ்வுகளை ஒரு இயக்கமும், அதன் தெருப்பாடகனும் எப்படிக் கடந்திருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ள இந்த தொகுப்புகள் உதவும்...இசையை, மக்களை, அரசியலை நேசிக்கும் ஒவ்வொருவரும் அவசியம் வாங்க வேண்டிய தொகுப்புகள்....

வெளியீடு -
 மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம்,

தொடர்புக்கு :

கண்ணையன் ராமதாஸ்,
16,முல்லை நகர் வணிக வளாகம்,
2-வது நிழற்சாலை,அசோக் நகர், சென்னை -600083.
தொலைபேசி - 9941175876,
email - pukatn@gmail.com.

Nov 23, 2015

போராட்டமென்றாலும் நீதிமன்றத்தின் மாண்பைக் குறைப்பதாக இருக்க கூடாதல்லவா? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில்! – 5

போராட்டம் நடத்தினாலும் அது நீதிமன்றத்தின் மாண்பைக் குறைப்பதாக இருக்க கூடாதல்லவா? வாயில் கருப்புத்துணி கட்டிக் கொண்டு நீதிமன்ற அறையில் அமர்வதும் தாழ்வாரத்தில் முழக்கம் போடுவது சரியா?
ஒரு பிரச்சனையின் தீவிரம் என்ன என்பதும், அதற்காகப் போராடுபவர்கள் அதில் கொண்டுள்ள ஈடுபாடும், போராட்டம் நடக்கும் சூழ்நிலையும்தான் போராட்ட வடிவத்தை தீர்மானிக்கின்றன.

போலிசை எப்படியாவது தடியடி நடத்த வைக்க வேண்டும் என்றோ துப்பாக்கி சூடு நடத்தி யாரையாவது சாகக்கொடுக்க வேண்டும் என்றோ எண்ணி யாரும் போராடுவதில்லை. தங்கள் கோரிக்கை நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காக ஒவ்வொருவரும் தத்தம் வழியில் முயற்சிக்கிறார்கள். பச்சையப்பன் கல்லூரி மாணவர்கள் டாஸ்மாக் கடையை நொறுக்கி, தடியடிப்பட்டு சிறை சென்றார்கள். சசிபெருமாள் அமைதி வழியில் தன்னை அழித்துக்கொண்டார்,
சமீபத்தில் , போலி கல்வி நிறுவனத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்குமாறு எத்தனை முறை போராடியும் செவி சாய்க்கவே மறுக்கும் விழுப்புரம் கலெக்டரின் அலுவலக வாயிலில் அமர்ந்து எலி மருந்து குடித்தார்கள் மாணவர்கள். விவசாயிகள் குறை தீர்க்கும் கூட்டத்தில் முதல் வரிசையில் ஒரு விவாசாயியை பிணம் போல் அலங்கரித்து உட்காரவைத்து கலெக்டருக்குத் தங்கள் நிலையை உணர்த்தினார்கள். விவசாயிகள் தற்கொலை பற்றிக் கவலைப்படாத அரசு அதிகாரிகளுக்கு இந்த அவமதிப்பை பொறுக்க முடியவில்லையாம்.

“கோரிக்கை நியாயம்தான், ஆனால் போராட்ட முறை தவறு” என்று அறிவுரை சொல்பவர்கள், கோரிக்கையை நிறைவேற்றக்கூடிய மாற்றுப் போராட்ட முறை என்ன என்பதையும் சேர்த்துச் சொல்ல வேண்டும். மனநிலை பிறழ்ந்தவர்கள், நோக்கமே இல்லாமல் கரெண்டு கம்பத்தை சுற்றுவது போல, மக்கள் முடிவே இல்லாமல், கலெக்டர் ஆபீசையோ, நீதிமன்றத்தையோ சுற்றிக் கொண்டிருக்க முடியுமா?

உயர்நீதிமன்றத்தில் தமிழை வழக்காடு மொழியாக்கும் கோரிக்கையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இதற்காகப் பல ஆண்டுகளாகப் போராட்டம் நடந்து வருகிறது இந்தி பேசும் மாநில உயர் நீதிமன்றங்களில் இந்தி வழக்காடு மொழியாக இருக்கும் போது தமிழ்நாட்டில் தமிழும், கேரளத்தில் மலையாளமும் இன்ன பிற மாநிலங்களில் அவர்களது மொழியும் வழக்காடு மொழியாக ஏன் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை என்ற கேள்விக்கு இதுவரை அரசோ நீதிமன்றமோ யோக்கியமாக எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை.

தாய் மொழியில் வழக்காடும் உரிமையை மறுப்பது என்பது மக்களின் வழக்காடும் உரிமையை மறுப்பதாகும். தமிழில் விசாரணை நடக்குமானால், தனது வழக்கில் என்ன நடக்கிறது என்பதைக் தெரிந்து கொள்ள இயலாமல் மக்கள் வாயைப் பிளந்து கொண்டு நிற்கவேண்டிய தேவை இல்லை. கோயிலில் சமஸ்கிருத மந்திரம் போல, கோர்டில் ஆங்கிலம்! இது வக்கீல் தொழிலை உயர்சாதி மேட்டுக்குடி மட்டும் கைப்பற்றி வைத்துக் கொள்வதற்கான தந்திரம்.

உயர்நீதிமன்றத்தில் வேண்டுமென்றே தலைமை நீதிபதியாக வேறு மாநிலத்தவரை நியமிக்கிறார்கள். பிறகு அவருக்கு தமிழ் தெரியாது என்கிறார்கள். டீக்கடை வேலைக்கு வரும் பீகார் தொழிலாளி தமிழ் கற்றுக் கொள்ளும்போது நீதிபதி கற்றுக்கொள்ள முடியாதா?நீதிபதிக்காக மக்களா, மக்களுக்கா நீதிபதியா?

ஒரே ஒரு நாள் பத்து பேர் வாயைத் திறக்காமல் நீதிமன்ற அறையில் உட்கார்ந்திருந்தால் நீதிமன்றத்தின் மாண்பு போய் விட்டதாக கூறுகிறார்களே, தன்னுடைய வழக்கில் என்ன விவாதிக்கப்படுகிறது என்றே புரியாத நிலையிலும், இந்த நீதிமன்றதின் தீர்ப்புக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்கிறார்களே மக்கள், அவர்களுக்கு மட்டும் மாண்பு கிடையாதா?

என்ன பொல்லாத மாண்பு? சட்ட மன்றம் நாடாளுமன்றத்துக்கு மாண்பு கிடையாதா? அங்கே தினமும் கூச்சல் போடுகிறார்கள், ஏன் என்று கேட்டால் எங்களை பேச அனுமதிக்கவில்லை, அதனால்தான் முழக்கம் போடுகிறோம் என்று விளக்கம் சொல்கிறார்கள். நீதிமன்றத்தில் நடந்ததும் அதுதானே!
நீதிமன்றத்துக்குள் தமிழை விடவில்லை. எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்கள். 16 ஆம் தேதியன்று அவமதிப்பு விசாரணை நடக்கும் நீதிமன்ற அறைக்குள் வழக்கறிஞர்களை அனுமதிக்கவில்லை. வழக்கறிஞர்கள் எதிர்த்து முழக்கம் போட்டார்கள்.

தமிழையும் வழக்கறிஞர்களையும் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே நிறுத்தியது சரியா என்ற கேள்விக்கு பதிலளிப்பதை விட்டுவிட்டு, நீதிமன்றத்தின் மாண்பை பாதுகாக்க சி.ஐ.எஸ்.எஃப்-ஐ கொண்டு வருகிறேன் என்கிறார் தலைமை நீதிபதி.

தலைமை நீதிபதியின் அறைக்குள்ளேயே நுழைந்து சத்தம் போட்டிருக்கிறார் ஒரு நீதிபதி. சேம்பரில் மது அருந்தும் நீதிபதிகள், ஊழியர் நியமனத்தில் ஊழல் செய்யும் நீதிபதிகள், சாதி உணர்வுடன் தீர்ப்பளிக்கும் நீதிபதிகள், காசு வராத வழக்குகளில் வாய்தா போடும் நீதிபதிகள்-இவர்களையெல்லாம் தடுத்தாட்கொண்டு நீதிமன்றத்தின் மாண்பை இவர்களுக்கு உணர்த்தப் போவது யார்?

பிறந்த வீட்டுப் பெருமையை உடன் பிறந்தவனிடம் அளந்த கதையாக, நீதிமன்றத்தின் மாண்பைப் பற்றி வழக்கறிஞர்களிடம் கதையளப்பதா?

 - ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” – மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு வெளியிட்ட  புத்தகத்திலிருந்து...

தலைக்கவசம் போடாமல் ஊர்வலம் போவதெல்லாம் நீதிமன்றத்தை அவமதிப்பதாகாதா? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில்! – 4

ஒரு தீர்ப்பு சட்டப்படி தவறு என்றால், அதை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்வதுதானே முறை? தீர்ப்பை மீறி தலைக்கவசம் போடாமல் ஊர்வலம் போவதெல்லாம் நீதிமன்றத்தை அவமதிப்பதாகாதா?

வழக்கறிஞர்களில் சிலரே கூட இப்படித்தான் கருதுகிறார்கள். இந்த பிரச்சனையை வேறு விதமாக அணுகிப் பார்ப்போம். ஒரு வேளை கட்டாய ஹெல்மெட் என்பதை தமிழக சட்டமன்றம் ஒரு சட்டமாக கொண்டு வந்திருந்தால், அந்த சட்டத்தைக் கண்டித்து எதிர்க்கட்சிகளும் மக்களும் போராட்டம் நடத்தியிருப்பார்களா இல்லையா? மோடி அரசு கொண்டு வந்த நிலப்பறி(அவசரச்) சட்டத்துக்கு எதிராக நாடு முழுவதும் விவசாயிகள் போராடவில்லையா?

“தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகள் சட்டம் இயற்றுகிறார்கள் அதை எதிர்த்து போராடுவது, ஜனநாயகத்தையே அவமதிப்பாகும்” என்று சொன்னால் ஒப்புக்கொள்வீர்களா? தேர்ந்தெடுக்கப்படாத நீதிபதிகளின் தீர்ப்பை எதிர்த்து போராடுவது மட்டும் எப்படி அவமதிப்பாக முடியும்?

மகாராட்டிர அரசு, ஜைன பண்டிகை ஒன்றுக்காக நான்கு நாட்களுக்கு மாநிலம் முழுவதும் எல்லா விதமான அசைவ உணவுக்கும் தடை விதித்தது. கறிக்கடை உரிமையாளர்கள் மேல்முறையீடு செய்தனர். தடையை நீதிமன்றம் ரத்து செய்து விட்டது. ஒருவேளை தடை சரிதான் என்று நீதிமன்றம் சொல்லி இருந்தால்? விரதம் இருக்க வேண்டியது தானா?

சமீபத்தில் நெய்வேலி தொழிலாளர் வேலை நிறுத்தத்திற்கு சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இடைக்காலத் தடை விதித்தது. தங்களுடைய வேலைநிறுத்த உரிமையில் அத்துமீறித் தலையிடும் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை தொழிற்சங்கங்கள் மதிக்கவில்லை . வேலை நிறுத்தம் தொடர்ந்தது. இது நீதிமன்ற அவமதிப்பு என்று நிர்வாகம் கூச்சலிட்டது. தொழிலாளர்கள் அதனைப் பொருட்படுத்தவே இல்லை. மக்களின் அடிப்படை உரிமையைப் பறிப்பது அரசாங்கமாக இருந்தால் என்ன நீதிமன்றமாக இருந்தால் என்ன? இதில் முன் விட்டைக்கும் பின் விட்டைக்கும் என்ன வேறுபாடு?

- ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” – மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு வெளியிட்ட சிறு வெளியீட்டிலிருந்து....

Nov 22, 2015

சிவப்பு பலூன் நண்பன்! – மிகச் சிறந்த படம்!


பாரிஸ். பள்ளி செல்லும் வழியில், ஒரு கம்பத்தில் சிக்கித் தவிக்கிறது ஒரு அழகான சிவப்பு பலூன். காப்பாற்றுகிறான்.

பலூனோடு பேருந்தில் ஏற அனுமதி மறுக்கிறார்கள்.  பலூனை கைவிட மனசே இல்லாமல், ஓடியே பள்ளியை அடைகிறான்.   மழையிலிருந்தும், பனியிலிருந்தும் பாதுகாத்து வீடு வந்துசேர்கிறான்.  அம்மாவும் வீட்டில் அனுமதிக்க மறுத்து, பலூனை வெளியே துரத்தி விடுகிறார்.

அந்த நிமிடத்திலிருந்து பலூனுக்கு ’உயிர்’ வந்துவிடுகிறது.  மறுநாள் பள்ளி கிளம்பும் பொழுது பலூனும் பள்ளித் தோழனை போல சேர்ந்து கிளம்புகிறது.  பேருந்தில் பையன் போகும் பொழுது, ஒரு பறவையை போல பின்தொடர்கிறது.  போகிற வழியில் ஒரு சிறுமி நீலவண்ண பலூனோடு செல்கிறாள்.  சிறிது நேரம் இரண்டு பலூன்களும் விளையாடுகிறது. பிறகு பையனோடு கிளம்புகிறது.

பையனோடு வகுப்பறைக்கும் வந்துவிடுகிறது. மாணவர்கள் குதூகலிக்கிறார்கள்.  நம் பள்ளி முதல்வர்கள் எல்லாம் மிகவும் கண்டிப்பானவர்கள் அல்லவா!  அந்த பையனை தனியாக ஒரு அறையில் பூட்டுகிறார்.  பலூன் கோபம் கொண்டு, முதல்வரை துரத்தி துரத்தி தொந்தரவு செய்கிறது. வேறு வழியில்லாமல் பையனை விடுவிக்கிறார்.

மகிழ்ச்சியுடன் இருவரும் வீடு வரும் வழியில், பகுதியில் வாழும் குறும்பு சிறுவர்கள் சிவப்பு பலூனை சிறைபிடிக்க விடாது துரத்துகிறார்கள்.  இறுதியில் பலூனை பிடித்து, உடைத்தும் விடுகிறார்கள்.  மெல்ல மெல்ல மடியும் பொழுது உற்ற நண்பன் இறப்பது போல மிகவும் வருந்துகிறோம்.

இதைக் கேள்விப்பட்டதும், அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்ல பாரிஸில் உள்ள எல்லா பலூன்களும் கூட்டமாக பறந்து வந்து அந்த பையனிடம் சேர்கின்றன. குதூகலமடைகின்றான். அவனை அப்படியே அலேக்காக தூக்கிக்கொண்டு வானத்தில் உற்சாகமாய் பறக்கின்றன. 
***
1956ம் ஆண்டு.  பிரெஞ்சு மொழி.  35 நிமிடம்.  ஆஸ்கார் வென்றிருக்கிறது. குழந்தைகள், பெரியவர்கள் என அனைவரும் பார்க்கவேண்டிய படம். யூ டியூப்பில் கிடைக்கிறது.
****

https://www.youtube.com/watch?v=e2Y1tRBOXfA

குருத்து

Nov 19, 2015

நான் நாத்திகன் - ஏன்? - பகத்சிங்


மனிதன் ஒரு சிந்திக்கத் தெரிந்த விலங்கு. சிந்திப்பதால் நாம் மனிதர்கள். சிந்தனை மனித இனத்தின் சிறப்பம்சம். சிந்தனையின் நீட்சி மாற்றத்திற்கு இட்டுச்செல்கிறது.

காடு, மலைகளில் இரை தேடி வாழ்ந்த ஆதி மனிதன் தன்னைச் சுற்றி நடப்பவற்றை உற்றுப் பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கியதிலிருந்து, இன்று அயல் கிரகங்களில் உயிர் வாழ்க்கைக்கான தேடல் வரை மனிதனின் சிந்தனை - தேடல், கற்றல், அனுபவம், அறிவு - படிப்படியாக வளர்ந்து இன்று பிரமிப்பூட்டும் உயரத்தில் உள்ளது.

ஆனால், மனித குலத்தின் இந்த அறிவு வளர்ச்சி அனைத்து மனிதர்களிடத்தும் சமமான அளவில் இல்லை; ஆதிக்க சக்திகளின் குரூர நோக்கங்களால் அறிவு அனைவருக்கும் பொதுவானதாக ஆக்கப்படவில்லை, அன்றிலிருந்து இன்றுவரை. பெரும்பான்மை மக்களை அறியாமை இருளில் அமிழ்த்தி வைத்திருப்பதில்தான் தங்களது வாழ்க்கையின் பிரகாசம் அடங்கியுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொண்ட ஆண்டைகளும், நிலப்பிரபுக்களும், முதலாளிகளும் காலங்காலமாக ஏழை, எளிய உழைக்கும் மக்களின் அறிவுக்கண்களை கனத்த திரையிட்டு மூடி மறைத்தே வந்துள்ளனர். கடவுள், மதம், சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள், கலாச்சாரம், பண்பாடு, ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு. .. ... இன்னும் பலவிதமாய், பல வண்ணங்களில், வடிவங்களில் தோன்றி, வளர்ந்து, நீடிக்கின்றன இத்திரைகள்... கால, தேச, வர்த்தமானங்களுக்கேற்றபடி.
********************************************

தேடல் வாழ்வின் உந்துசக்தி. சுகவாழ்வுக்கான நாட்டம் எல்லோருக்கும், எப்போதும் உண்டு. தேடல் புரிதலுக்கும், போராட்டத்திற்கும் வழிவகுக்கிறது; மாற்றத்தை இழுத்து வருகிறது.

வெள்ளையரின் கொள்ளை ஆட்சியின் கீழ் தன் நாட்டு மக்கள் படும் இன்னல் கண்டு, அவர்களின் அறியாமை, அடிமைத்தனம், கையறுநிலை கண்டு வேதனையில் துடித்தது பகத்சிங் எனும் இளைஞனின் இதயம். அவர்களின் விடுதலைக்கான தேடல் அவ்விளைஞனைப் போராட்டப்பாதைக்கு இட்டுச்சென்றது. வஞ்சிக்கப்பட்டு, வாழ்விழந்து, வறுமையில் உழலும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வில் விடியலைக்காண விழைந்த அவ்விளைஞனைப் புடம் போட்டு, புதிய மனிதனாக வார்த்தெடுத்தது போர்க்களம். அப்போராட்டப் பாதையில் தான் பெற்ற அறிவு வெளிச்சத்தை நமக்கு சிறு நூலாகத் தந்துள்ளார் தோழர் பகத்சிங்.. அதுவே இந்நூல் - நான் நாத்திகன், ஏன்?

தேடல்.. நிகழ்வுகளை உற்றுநோக்கி ஆராயச்சொல்கிறது; உண்மையை உணரவைக்கிறது. உண்மையின் பேரொளியில் மங்கி, மடிகிறது பொய்மை எனும் காரிருள்.

மதம் பிடித்த சமூகத்தின் பிறவிப் பெருஞ்சுமையாய் தொட்டுத்தொடரும் கடவுள் நம்பிக்கையை, மத மூடத்தனங்களைச் சுட்டுப் பொசுக்குகின்றன பகத்சிங்கின் தர்க்க வாதங்கள். அங்கிங்கெணாதபடி எங்கும் நிறைந்து, இறைநம்பிக்கையெனும் பெயரில் மனிதரின் அறிவுக்கண்களை மறைக்கும் சர்வவியாபக அறியாமை இருட்திரை கிழிக்கும் போர்வாளாகத் திகழ்கிறது இந்நூல்.
உழைக்கும் மக்களை ஒட்டச்சுரண்டி, கோடிக்கணக்கில் கொள்ளையடித்து, தனது பேராசையால் இவ்வுலகையே சூறையாடி அழித்துக்கொண்டிருக்கும் கும்பல் ஒருபக்கம்; அடக்கி, ஒடுக்கி சுரண்டப்பட்டு, மாடாக உழைத்து ஓடாகத்தேய்ந்தபின்னும் உண்ண உணவின்றி, வாழ வழியின்றி பஞ்சம், பசி. பட்டினியில் வாடி, ஆதிக்கப் போரில், கொள்ளை நோயில் மாண்டு, மடியும் கோடிக்கணக்கானோர் மறுபக்கம்.. என்பதாக இவ்வுலகைப் படைத்து, இரட்சித்து, மறுமைநாளில் பரலோகத்தில் தீர்ப்பெழுதுபவனைக் கடவுள் என்று கூற முடியுமா? இது கடவுளின் தீராத விளையாட்டு என்றால், ரோமாபுரி தீப்பற்றியெரிந்தபோது பிடில் வாசித்த நீரோ மன்னனைவிடவும், போர் எனும் பெயரில் பல்லாயிரம் மக்களைக் கொன்று குவித்த செங்கிஸ்கானை விடவும் குரூர மனம் படைத்த கொடியவனல்லவா, இந்தக் கடவுள்? அப்படிப்பட்ட கடவுள் நமக்குத் தேவையா? வீழ்த்துங்கள் அவனை.. என்று அறைகூவுகிறார் புரட்சியாளர் பகத்சிங்.
**************************************

நாத்திகம்..
பகுத்தறிவின் விளைபொருள்.
அறியாமை இருள் அகற்றும் பகலவன்.
அது, வெறும் கடவுள்மறுப்புத் தத்துவம் மட்டுமல்ல. உண்மையின் ஒளியில் யதார்த்தத்தைப் பரிசீலிக்க உதவும் சுடர்விளக்கு.
நீங்கள் காண மறுத்தாலும் உங்களை உற்றுப்பார்த்துக்கொண்டுதானிருக்கின்றன உண்மைகள்.
இயற்கையின் புதிர் விளங்கா ஆதிமனிதனின் எளிய நம்பிக்கையாக முளைத்த ஆன்மிகம் இன்று சீமைக்கருவேலமரமாகக் கால்பரப்பி வீசும் காற்றில் கலந்த விசமாக மாறியுள்ளது.

இறைவணக்கத்திற்கான அடிப்படை நம்பிக்கை; அச்சத்தில் குடிகொண்டுள்ளது நம்பிக்கையின் வேர். கடவுளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை மதங்கள். கடவுள்களின் மீதான மக்களின் எளிய நம்பிக்கைகளை மூலதனமாகக் கொண்டு கடை விரித்த மத பீடங்கள் இன்று மனித உயிர்களை அறுவடை செய்துகொண்டிருக்கின்றன. அன்பை, இரக்கத்தை, கருணையைப் போதிக்கும் மதங்கள் கொலைவெறிபிடித்தாடுகின்றன இன்று.

விஞ்ஞானத்தின் வளர்ச்சியால் ஆட்டங்காணத்தொடங்கிவிட்ட ஆன்மிகம் இன்று புதிது புதிதாய் வெளித்தள்ளுகிறது அவதாரங்களை. சாயிபாபா, நித்தியானந்தா, அஸ்ரம் பாபு, அமிர்தானந்தமயி, ராதாமாதே, ராம்தேவ், பங்காரு, கங்காரு .. ... கணக்கின்றி நீள்கிறது அவதாரங்களின் பட்டியல். காம வெறியர்களும், கருப்புப் பணத்தைப் பதுக்குகின்றவர்களும், கொலை, கொள்ளைக்கஞ்சாத பஞ்சமாபாதகர்களும் இன்று அவதார புருஷர்களாய் வலம் வருகின்றனர், ஆன்மிகத்தின் ஒளியில்.
மதங்கள் மனிதத்தை வளர்க்கவில்லை; மதவெறியைத்தான் வளர்க்கின்றன. ஆயிரக்கணக்கில் பிணந்தின்றும் அடங்காத கொலைவெறியுடன் திரிந்துகொண்டிருக்கின்றன மதம்பிடித்த கடவுள்கள்.

2002-ல் குஜராத் படுகொலைகள்; அவ்வப்போது அரங்கேற்றப்படும் மதக்கலவரங்கள் என்று கொத்துக் கொத்தாகக் கொல்லப்படுகிறார்கள் இசுலாமிய மக்கள், இந்து மதவெறியர்களால். கடவுளை, மதத்தை விமர்சிப்பவர்கள் கொல்லப்படுவது தொடர்கதையாக நீள்கிறது. பெருங்கருணை கொண்ட அல்லாவின் பெயரால் அரங்கேற்றப்படுகின்றன மனித குலத்தையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும் படுகொலைகள், இசுலாமிய மண்ணிலும். சிலுவைப் போர்க் காலந்தொட்டு இம்மண்ணில் சிந்திக்கொண்டே இருக்கிறது மனித இரத்தம், மதங்களின் பெயரால்.
கோடிக்கணக்கான மக்களின் அவலமான வாழ்க்கைக்குக் காரணம், மனித உழைப்பையும், உலக வளங்களையும் ஒட்டச்சுரண்டும் முதலாளித்துவக் கும்பல்தான் என்பதைப் பெரும்பான்மை மக்கள் அறிந்துகொள்ள முடியாத வகையில் மதபோதையூட்டி அவர்களின் அறிவுக்குத் திரையிட்டு மறைக்கும் திருப்பணியைத்தான் அனைத்து மதங்களும் சிரமேற்கொண்டு செய்து வருகின்றன.

**********************************

அச்சமே இறை நம்பிக்கைக்கு அடிப்படை. நமது அறியாமையில்தான் வேர்விட்டு நிற்கின்றன அனைத்து மதங்களும்.
நம்முடைய வாழ்வின் முன்னேற்றத்திற்குத் தடையாயுள்ள அனைத்தையும் தூக்கியெறியச் சொல்கிறார், மாவீரன் பகத்சிங்.
இல்லாத கடவுளின் பெயரால் மக்களை ஏமாற்றி, மனித அறிவைப் பாழ்படுத்தி, நமது முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டை போடுகின்றன மதங்கள். எத்தனை காலம்தான் சுமந்துகொண்டிருப்பது .. .. ... தூக்கியெறியுங்கள் இந்தச் சனியனை.

-மருதமுத்து,
பொதுக்குழு உறுப்பினர்,
மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம்,
சென்னை

வெளியீடு: கீழைக்காற்று வெளியீட்டகம், சென்னை - 2.
விலை. ரூ.15/-

Nov 18, 2015

நீதிமன்றத் தீர்ப்பை வழக்கறிஞர்களே விமர்சிக்கலாமா? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில்! – 3

நீதிமன்றத் தீர்ப்பை வழக்கறிஞர்களே விமர்சிக்கலாமா?

நீதிமன்றத் தீர்ப்பை யாரும் விமர்சிக்கக் கூடாது என்பதே தவறான கருத்து. இப்படி ஒரு கருத்தை ஊடகங்களும் ஊழல் அரசியல்வாதிகளும் மக்களிடம் பரப்பி விட்டனர். ஊழல் குற்றச்சாட்டு பற்றி கேள்வி கேட்டால், “பிரச்சனை நீதிமன்றத்தில் இருக்கிறது. அதனால் நான் கருத்து சொல்லக்கூடாது” என்று சமாளிப்பார்கள். தண்டனை விதித்து தீர்ப்பு வந்துவிட்டால் “தீர்ப்பை பற்றி விமர்சிக்க கூடாது. நான் மேல்முறையீடு செய்யப்போகிறேன்” என்பார்கள்.
ஹெல்மெட் பிரச்சினையை விவாதிக்கும் ஊடக அறிவுக்கொழுந்துகளோ, “அதெப்படி வக்கீலாக இருந்துகொண்டு நீங்கள் தீர்ப்பை விமர்சிக்கலாம்” என்று சொல்லி கேட்கிறார்கள். “நாலும் மூணும் எட்டு” என்று குமாரசாமி போட்ட கூட்டல் கணக்கும், “பத்து சதவீதம் ஊழல் செய்யலாம்” என்று அவரது தீர்ப்பு வழங்கிய அனுமதியும் விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகவில்லையா? தீர்ப்பை எல்லோரும் விமர்சிக்கலாம். சட்டம் தெரிந்த வழக்கறிஞர்கள்தான் தீர்ப்பைக் கூர்மையாக விமர்சிக்க முடியும். எனவே அவர்கள்தான் முதலில் விமர்சிக்க வேண்டும்.

தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட பின் அதன் அமலாக்கத்துக்கு நிர்வாக எந்திரம்தான் பொறுப்பு. ஒவ்வொரு தீர்ப்பும் அமலாகிறதா என்று நீதிமன்றம் கண்காணிப்பதில்லை. ஆனால் ஹெல்மட் தீர்ப்பின் அமலாக்கத்தை நீதிபதி கண்காணிக்கிறார். எத்தனை வழக்குகள் போடப்பட்டிருக்கின்றன என்று நீதிமன்றத்தில் புள்ளி விவரம் கொடுக்கிறது போலீசு. ஹெல்மெட் தீர்ப்பைக் கண்காணிக்கும் நீதிமன்றம், சட்ட விரோத டாஸ்மாக் கடைகளை அகற்றுமாறு தான் அளித்த தீர்ப்புகள் அமலாகியிருக்கிறதா என்பதைக் கண்காணித்து அகற்றியிருந்தால், சசிபெருமாள் இறந்திருக்க தேவையில்லையே! இது விமர்சனத்துக்குரியது இல்லையா?

நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கில் அருந்ததிராய்க்கு உச்சநீதிமன்றம் ஒரு நாள் சிறைத்தண்டனை விதித்த போது, “இந்த அரசமைப்பில் எஞ்சியிருக்கும் கடைசிப் புனிதப் பசுவான நீதித்துறையின் அச்சுறுத்தலை எதிர்த்து நாம் அனைவரும் பேச வேண்டும். நீதிமன்றத்தை இழிவுபடுத்திய குற்றத்துக்காக எல்லோரையும் சிறைக்கு அனுப்பட்டும்” என்று நீதிமன்றத்தை சாடினார் மறைந்த அவுட்லுக் பத்திரிக்கை ஆசிரியர் வினோத் மேத்தா.


தெல்லாம் இருக்கட்டும். இலக்கியமோ, திரைப்படங்களோ விமரிசனத்தை எதிர்கொண்டுதானே வளர்கின்றன். மக்கள் நம்பிக் கொண்டிருந்த சாதி ஆதிக்கம் முதல் புராணக் கதைகள் வரையிலான அனைத்தையும் அம்பேதக்ரும் பெரியாரும் விமரிசனத்துக்கு உள்ளாக்கவில்லையா? அவர்களைத் தாக்கினார்கள். எங்கள் மத உணர்வு புண்படுகிறது என்று வழக்கு தொடுத்தார்கள். இவற்றுக்கெல்லாம் அஞ்சாமல் அவர்கள் விமரிசித்த காரணத்தினால்தான், அடிமைத்தனத்துக்கு எதிரான விழிப்புணர்வு வந்தது.

ஒரு தீர்ப்பை விமர்சிப்பது என்பதன் பொருள் நீதிபதிகளின் கருத்தை மட்டுமல்ல, நீதிபதிகளையும் மக்களின் கண்காணிப்புக்கு உட்படுத்துவது என்பதாகும். அத்தகைய கண்காணிப்பும் கடுமையான விமரினமும் இல்லாத காரணத்தினால்தான், கிரானைட், தாதுமணல், ஆற்றுமணல் கொள்ளையர்களுக்கு ஆதரவான தீர்ப்புகளை துணிச்சலாக நீதிபதிகள் வழங்க முடிந்திருக்கிறது. விமர்சனத்தின் மூலம் நீதிபதிகளின் இந்தத் ”துணிச்சலை” நாம் முடிவுக்கு கொண்டு வர வேண்டும்.

- ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” –  
 மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு வெளியிட்ட சிறு வெளியீட்டிலிருந்து....

Nov 17, 2015

எப்படி இருந்தாலும் நீதிபதி நல்லதுக்குத்தானே சொன்னார்? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில்! – 2

எப்படி இருந்தாலும் நீதிபதி நல்லதுக்குத்தானே சொன்னார்?

தீர்ப்பின்(கட்டாய ஹெல்மட்) நோக்கத்தைப் பார்க்க வேண்டாமா?

தீர்வு சரியானதுதானா, நடைமுறை சாத்தியமானதா என்றெல்லாம் பார்க்க வேண்டாமா? “ யானை வாங்க காசிருக்கு அங்குசம் வாங்க காசில்லையா” என்று கிண்டலாகக் கேட்கிறார் நீதிபதி. இந்தியாவிலேயே இரு சக்கர வாகனங்கள் அதிகம் உள்ள மாநிலம் தமிழ்நாடு. தொழிலாளிகள், சிறு வியாபாரிகளூக்கு ஒரு டி.வி.எஸ் எக்செல் என்பது பிழைப்புக்கான ஆதாரம். நகர்ப்புறத்தில் ஒரு வண்டியில் கணவன் மனைவியுடன் இரண்டு பிள்ளைகள் போகும் காட்சி சகஜமானது. இவர்கள் எல்லோரும் தலைக்கவசம் அணிவது சாத்தியமா?

“விபத்துகளில் தலையில் அடிப்பட்டு மரணம் ஏற்படுவது அதிகமாக இருப்பதால் தலைக்கவசம் அணிய வேண்டும்” என்கிறார் நீதிபதி. “விபத்தில் கை-கால் முறிவதால் அதற்கு கைக்கவசம், கால் கவசம், வாகனப் புகையால் நுரையீரல் நோய் வருவதால் மூக்குக் கவசம்” என்று அடுத்தடுத்து தீர்ப்புகள் வந்தால், நீதிபதிகளின் நல்ல நோக்கத்தை யாராவது பாராட்டுவார்களா?
விபத்துகளால் ஏற்படும் மரணம் குறித்து அக்கறைப்படும் நீதிபதி, விபத்துக்கான அடிப்படைக் காரணம் எது என்றல்லவா ஆராய வேண்டும்? சாலைகள் பராமரிப்பே இல்லை. 45% கமிசன் கேட்கும் அதிகாரிகள் படத்தை போட்டு காண்டிராக்டர்கள் தலைமைச் செயலகத்தின் வாசலிலேயே டிஜிட்டல் பாணர் வைக்கிறார்கள். இது நீதிபதியின் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. நம் நாட்டு சாலைகளின் தரத்துக்குப் பொருத்தமற்ற, அதிவேக கார்களையும், ரேஸ் பைக்குகளையும் புதிது புதிதாக அறிமுகப்படுத்தி, இளைஞர்களுக்கு வெறியூட்டுகின்றன ஆட்டோமொபைல் கம்பெனிகள். இது அவருக்குப் பிரச்சினையாகத் தெரியவில்லை. சாலை விபத்துகளுக்கு முதன்மைக் காரணமாக இருப்பது டாஸ்மாக் தான் என்பதும் அவர் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. விபத்தில் இறந்தவர்கள் ஹெல்மட் அணியாமலிருப்பது மட்டுமே சாவுக்கு காரணம் என்று கருதுகிறார் நீதிபதி.

இதை அப்படியே சாராய சாவுகளுக்குப் பொருத்திப் பாருங்கள். டாஸ்மாக் கடை அப்படியே இருக்க, சாராயச் சாவை தடுக்கும் பொருட்டு, குடிகாரர்கள் எல்லோரும் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை கல்லீரலை ஸ்கேன் செய்து போலீசிடம் ரசீதைக் காட்ட வேண்டும் என்று கூட நீதியரசர்கள் தீர்ப்பளிப்பார்கள்.
ஹெல்மட் விசயத்தில் மட்டுமல்ல, பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை விசயத்திலும் நீதிபதி கிருபாகரனின் கண்ணோட்டம் இப்படித்தான் இருக்கிறது. 2013-இல் பெண்கள் நீதிமன்றத்தை துவக்கி வைத்துப் உரையாற்றிய இவர், டெல்லி நிர்பயா வல்லுறவு கொலை பற்றி கருத்து கூறியிருக்கிறார். “வல்லுறவுக்கு ஆண்கள் மட்டுமே காரணம் என்று சொல்ல முடியாது. பிரச்சனை வரும் என் தெரிந்தும் ஏன் அந்த பெண் இரவு நேரத்தில் வெளியே போகிறாள்” என்று கேட்டிருக்கிறார். டெல்லி குற்றவாளியின் வழக்கறிஞர், இதே கண்ணோட்டத்தில்தான் பி.பி.சி ஆவணப்படத்தில் கருத்து கூறியிருந்தார்.

29.8.2013 இந்து நாளேட்டில் நீதிபதி கிருபாகரனின் உரையைப் படித்த உச்ச நீதிமன்ற மூத்த வழக்கறிஞர் இந்திரா ஜெய்சிங், அவருடைய ஆணாதிக்க மனோபவத்தையும், அரசியல் சட்டம் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் வழங்கும் சம உரிமையையே அங்கீகரிக்காத அவரது கண்ணோட்டத்தையும் கண்டித்து அவர் மீது உரிய நடவடிக்க எடுக்குமாறு தலைமை நீதிபதிக்கு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்; இத்தகைய ஆணாதிக்க கண்ணோட்டம் கொண்டவர்கள் நீதிபதிகளாக இருந்தால், அவர்களது கருத்துகள் தனிப்பட்ட கருத்துகளாக மட்டும் இருக்காது. அவை அவர்களது தீர்ப்புகளிலும் பிரதிபலிக்கும் அபாயம் உள்ளது என்பதையும் சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார்.

1972-இல் மதுரா என்ற பெண் போலீசு நிலையத்தில் வைத்து வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்பட்ட வழக்கில் அந்த பெண் உடலுறவுக்குப் பழகியவள் என்பதால், அது வல்லுறவாக இருக்க முடியாது எந்று தீர்ப்பளித்தது. அதற்கு எதிராக நாடு முழுவதும் எழுந்த கண்டனம்தான் வல்லுறவுக் குற்றம் தொடர்பான சட்டத் திருத்துக்கே வழி வகுத்தது.

“சாலையும் டாஸ்மாக்கும் அப்படியே தான் இருக்கும், நீதான் பாதுகப்பாக ஹெல்மட் அணிந்து செல்ல வேண்டும்” என்று கூறும் நீதிபதியின் கண்னோட்டத்துக்கும், ஆண்கள் அப்படி இப்படித்தான் இருப்பார்கள், பொம்பிளைதான் பாதுகாப்பாக பர்தா அணிந்து செல்ல வேண்டும் என்று கூறும் இசுலாமிய மதவாதிகளுக்கும் ஏதாவது வேறுபாடு இருக்கிறதா? நீதிபதி நல்லதுக்குத்தானே சொல்கிறார் என்று இதை விட்டுவிடவா முடியும்.

- ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” - மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு வெளியிட்ட‌ சிறு வெளியீட்டிலிருந்து....

Nov 14, 2015

ஒரு ஹெல்மெட் தீர்ப்புக்காக இவ்வளவு பிரச்சனை,போராட்டம் தேவையா? - பதில்

வழக்கறிஞர் போராட்டத்தை அவதூறு செய்பவர்களுக்குப் பதில் - 1

கேள்வி : ஒரு ஹெல்மெட் தீர்ப்புக்காக இவ்வளவு பிரச்சனை,போராட்டம் தேவையா?

தீர்ப்புதான் பிரச்சினையே ஓழிய வழக்கறிஞர்களின் போராட்டம் அல்ல. கட்டாய ஹெல்மெட் தீர்ப்பு என்பது மக்களுக்குப் பெரும் தொந்தரவு தருவதாக இருந்த போதிலும், நீதிபதி மக்கள் நலனில் அக்கறையுடனும் கண்டிப்புடனும் நடந்து கொண்டிருப்பதாகப் பாராட்டப்படுகிறார். அதே நேரத்தில் இதனை எதிர்த்துப் போராடிய வழக்கறிஞர்களும் மக்கள் நலனில் கொண்ட அக்கறை காரணமாகத்தான் போராடினார்கள். அவர்களுக்கு எந்த உள்நோக்கமும் இல்லை. இந்தப் போராட்டத்தினால் அவர்களுக்குத் தனிப்பட்ட ஆதாயமும் இல்லை. பிரச்சினையை உருவாக்கியது தீர்ப்பு - அதன் எதிர்வினைதான் போராட்டம்.


தலைகவசம் அணியத் தவறினால் முதல் முறை 100 ரூபாயும், இரண்டாவது முறை 300 ரூபாயும், அபராதம் என்று கூறுகிறது தமிழ்நாடு மோட்டார் வாகனச் சட்டம். சிக்னலை மதிக்காமல் வண்டி ஓட்டுவது போன்ற விபத்தை தோற்றுவிக்கும் தவறுகளுக்குக் கூட இதே அளவு அபராதம் அந்த சட்டத்தில் இடமில்லை. நீதிமன்றத்துக்கு அதிகாரமும் இல்லை.

ஒப்பீட்டளவில் பார்த்தால் சிக்னலை மீறுவதும், கைபேசியில் பேசியபடி வண்டி ஓட்டுவதும் மற்றவர்களுக்கு விபத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய குற்றங்கள். தலைக்கவசம் அணியாமலிருப்பதோ சம்மந்தப்பட்ட நபரை மட்டுமே பாதிக்கின்ற தவறு. இதைப் புரிந்து கொண்டால், இந்த தீர்ப்பு எவ்வளவு அபத்தமானது என்று தெரியும்.

தண்டிக்கப்பட்ட ஊழல் குற்றவாளிகள் சொத்துகளைக் கூடப் பறிமுதல் செய்ய துப்பில்லாத நீதிமன்றம், தலைக்கவசம் வாங்காதவரின் வாகனத்தை பறிமுதல் செய்ய உத்தரவிடுவது சாதாரணத் தவறல்ல. இது மக்களைக் கிள்ளுக்கீரையாக கருதும் ஆணவமாகும்.

ஒரு வாகனத்தில் செல்லும் கணவன், மணைவி, பிள்ளை எல்லோரும் தலைக்கவசம் அணிய வேண்டும் என்பது நீதிபதி கிருபாகரன் அளித்துள்ள தீர்ப்பு. ஜூலை 1 அன்று போதிய தலைக்கவசங்கள் சந்தையில் இல்லை. இந்த தீர்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு நகரெங்கும் போலிசு கல்லா கட்டுவதையும் மக்கள் தவிப்பதையும் பார்த்துக் கொதித்துப் போய்தான் வழக்கறிஞர்கள் போராட்டம் நடத்தினார்கள்.

 இன்றுவரை, தமிழ்நாட்டில் எங்கேயாவது தீர்ப்பில் கூறியிருப்பது போல, மனைவி குழந்தைகளுடன் எல்லோரும் தலைக்கவசம் அணிந்து செல்வதை யாராவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? இந்த நிமிடம் வரை சிறுவர்களுக்கான ஹெல்மெட்டே சந்தையில் இல்லாத போது, தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்திருந்தால் போராட்டமே தேவைப்பட்டிருக்காது. தவறு நீதிமன்றத்துடையதுதானே தவிர வழக்கறிஞர்களுடையது அல்ல.

 ”அடிமைகள் அல்ல வழக்கறிஞர்கள்!” - சிறு வெளியீட்டிலிருந்து....

 -மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம், தமிழ்நாடு

வரலாறு காணாத மழை என தப்பித்துக்கொள்கிறார்கள்!



நமது தெருக்களை காணவில்லை.
உணவிற்காகவும்,உடைக்காகவும் அல்லாடுகிறோம்.
திருமண மண்படங்களும், பள்ளிக்கூடங்களும்
நமது தற்காலிக கூடுகளாகியிருக்கின்றன.

நமது வீடுகள் நீரில் மிதக்கின்றன.

’வரலாறு காணாத மழை’ என சொல்லி
தமது குற்றங்களை ஒளித்துக்கொள்கிறார்கள்.
தேர்தல் நெருங்குவதால்
ஆளுங்கட்சியும், எதிர்கட்சிகளும்
கொஞ்சம் சுறுசுறுப்பாக இயங்குவதாக நடிக்கிறார்கள்.

நேற்று
நீருக்காக ஏங்கிநின்றோம்.
இன்று
மழை பெய்ததற்காக வருந்திநிற்கிறோம்.
நாளை மெல்ல மெல்ல மழை நீர் வடியும்.
அத்தோடு நமது கோபங்களும்!
அவர்கள் ’அதைத்தான்’ நம்மிடமிருந்து
எதிர்ப்பார்க்கிறார்கள்.

Oct 22, 2015

நீதித்துறை சர்வாதிகாரத்துக்கு உட்பட்டே நாம் வாழ்ந்து வருகிறோம். - அருந்ததிராய்






 ”ஒரு விஷயத்தை நிறுவ முதலில் அது விசாரிக்கப்படவேண்டும். ஆனால் ஒரு விஷயத்தை விசாரிக்க வேண்டுமென்று நீங்கள் கேட்கும்போது, அதற்கான வாதத்தை நீங்கள் முன்வைக்க நேரும்; உங்கள் வாதத்தை முன் வைக்கும் போது, நீங்கள் நீதிபதி ஒருவர் மீது இகழத்தக்க உள்நோக்கத்துடன் சுமத்துவதாக கருதப்படும். அதையே ஓர் அவமதிப்பாகக் கொண்டு உங்களைக் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பளிக்க முடியும் அதாவது: எதையும் விசாரிக்காமல் நிரூபிக்க முடியாது; எதையும் நிரூபிக்காமல் விசாரிக்கவும் முடியாது!

நம்முன் வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரேயொரு மாற்று நடைமுறை, தூய சிந்தனைகளில் ஈடுபடுவதே.

எடுத்துக்காட்டாக:

(அ) இந்திய நீதிபதிகள் தெய்வப்பிறவிகள்.

(ஆ) பண்பு, திட்பம், ஒழுக்கம், திறந்து மனது, நேர்மை என்பன
நமது நீதிபதிகளின் பிறவி மரபணுவிலேயே பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

(இ) நமது குடியரசின் வரலாற்றில் எந்த நீதிபதியும் எந்த விதத்திலும் குற்றச்சாட்டுக்கோ ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்கோ உள்ளாக்கப்பட்டதில்லை.

(ஈ) நீதித்துறை வாழ்க! இந்தியா வாழ்க!

நீதித்துறையில் நிலவும் ஊழல் பற்றி நீதிபதி எஸ். பி. பருச்சா போன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதிகள் பகிரங்கமாகப் பேசுவது சிக்கலானதாக இருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட வேளைகளில் நாம் காதை பொத்திக் கொள்ள வேண்டும் அல்லது ஒரு மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும் போலும்.
நீதித்துறை நிகழ்த்தும் சர்வாதிகாரத்துக்கு உட்பட்டே நாம் வாழ்ந்து வருகிறோம். அதை ஒப்புக்கொள்வதால் நமது பெருமைக்கு இழுக்கு நேரலாம். நமது சுதந்திர உணர்வு கட்டுண்டு போகலாம்.”

- "Scandal in the Palace" அருந்ததிராய் அவுட்லுக் 2007 எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து....

மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம்,
சென்னை
90946 66320
 

Oct 19, 2015

அவமதிப்புச் சட்டமே நீதித்துறையின் ஆயுதங்களுள் மிகவும் வலுவானது! - அருந்ததிராய்


"நீதித்துறையின் முறைகேடு தொடர்பான விஷயங்களை ஆராய்வதற்குச் சுதந்திரமான ஒழுங்குமுறை ஆணையம் அமைக்கப்பட வேண்டுமென்று நீதித்துறை பொறுப்பேற்புக் கடப்பாட்டுக் குழு முன் வைத்த யோசனையையும் நீதித்துறை எதிர்த்துள்ளது. தலைமை நீதிபதியின் ஒப்புதல் பெறாது, பதவி வகிக்கும் எந்த நீதிபதிக்கும் எதிராக முதல் தகவல் அறிக்கையைப் பதிவு செய்ய முடியாது என்றும் நீதித்துறை ஆணையிட்டுள்ளது. (அதற்கு தலைமை நீதிபதியின் ஒப்புதல் என்றுமே கிடைத்ததில்லை). தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்துக்கு உட்படாதவாறு தன்னைப் பாதுகாப்பதிலும் இதுவரை அது வெற்றி பெற்றுள்ளது.

நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டமே நீதித்துறையின் ஆயுதங்களுள் மிகவும் வலுவானது. அதன்படி, நீதிமன்ற அதிகாரத்தின் மீது ‘அவதூறு தெரிவிக்கும்’ வண்ணம் அல்லது அதை ’இழிவுபடுத்தும்’ வண்ணம் எதையாவது செய்வது அல்லது சொல்வது குற்றம். இது இரகசிய மொழியில் இயற்றப்பட்ட சட்டம்; பெண்களுக்கு நாணத்தைப் போதிக்கும் பழங்கால கருத்துக்களுக்கு உகந்த சட்டம். எனினும் நீதித்துறையை விமர்சிப்பவர்களை அமைதிப்படுத்தவும் அசௌகரியமான கேள்விகளை எழுப்புவோரைச் சிறையில் தள்ளுவதற்கும் வகை செய்யும் கொடுங்கோன்மையான, வல்லமை மிக்க அதிகாரங்களை இச்சட்டம் நீதித்துறைக்கு அளிக்கிறது.

எனவே நீதித்துறையில் நிலவும் முறைகேடுகளை வெளியிடுவதிலும் அன்றாடம் நமது நீதிமன்றங்களை உலுக்கும் ஊழல்களை அம்பலப்படுத்துவதிலும் ஊடங்கங்கள் அடக்கி வாசிப்பது ஆச்சரியமல்ல. ஊடகர்கள் பெரும்பாலானோர் நீண்ட குற்ற வழக்கு விசாரணையைச் சந்திக்கவோ சிறைத் தண்டனையைப் பெறவோ விரும்புவதில்லை.

 - "Scandal in the Palace" அருந்ததிராய் (அவுட்லுக் 2007) எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து....

Oct 18, 2015

ஊழல் நீதிபதிகளை பாராளுமன்றம் மூலம் தண்டிப்பது சாத்தியமா?

கடந்த 65 ஆண்டுகளாக ஆயிரக்கணக்கான நீதிபதிகள் லஞ்சம், ஊழல், பாலியல், அதிகார மீறல் குற்றங்களில் ஈடுபட்டுள்ளார்கள். இதில் மிகவும் கேவலமாக நடந்து, குற்றம் நிரூபணமாகிய கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் சிலர் பணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால், உயர், உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளின் நிலை என்ன? என்றாவது ஒரு நீதிபதி மீது லஞ்சம்-ஊழல் குற்றத்திற்கு வழக்கு, விசாரணை நடந்ததுண்டா? இல்லை நீதிபதிகள் அனைவரும் யோக்கியர்களா?

மக்களுக்கு எதிராக தயங்காமல் தீர்ப்பு வழங்கும் நீதிபதிகளுக்கு சட்ட பாதுகாப்பு எதற்கு? குற்றவாளி என்று தெரிந்தாலும் பாராளுமன்றம் மூலம் மட்டுமே நீதிபதிகளை நீக்க முடியும். ஊழல் பாராளுமன்றம் மூலம் இது சாத்தியமா?

அரசியல்வாதிகளாவது 5 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மக்களுக்கு கூழைகும்பிடு போட வேண்டும். நீதிபதிகள்-அதிகாரிகளுக்கு அதவும் இல்லை. நீதிபதிகள் மக்களுக்கு பொறுப்புடையவர்களாக ஆக்கப்பட வேண்டும். நீதிபதிகள் தங்களின் குற்றங்களுக்கு தண்டிக்கப்படும் நிலை உருவாக்கப்பட வேண்டும். அதற்குத்தான் வழக்கறிஞர் போராட்டம்.

 - அனைத்து வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் – தமிழ்நாடு

Oct 16, 2015

ஸ்பார்ட்டகஸ் தோன்றிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்!



ஸ்பார்ட்டகஸ் (2004) படத்தில் ஒரு காட்சி!

வயதான அம்மா : சண்டை போடும் கிளாடியேட்டர்களில் ஸ்பார்ட்டகஸ் வித்தியாசமானவன்.

வர்னியா : எதை வைத்து அப்படி சொல்கிறாய்?

வயதான் அம்மா : மற்ற க்ளாடியேட்டர் வீரர்கள் ஸ்பார்டகஸை விட வலுவுள்ளவர்களாக இருந்தாலும் தங்களை அடிமை என
ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டனர். ஸ்பார்ட்டகஸ் தன்னை ஒரு அடிமை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

- நமது "மைலார்ட்" நீதிபதிகளுக்கும், இந்திய, தமிழ்நாடு பார்கவுன்சிலுக்கும் கூட தங்களது எதேச்சதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத ஜனநாயகத்துக்காக போராடக்கூடிய‌ வழக்குரைஞர்கள் தான் எப்பொழுதும் குடைச்சலை கொடுக்கிறார்கள். அவர்களை எப்படி ஒடுக்குவது என்பதை தான் மண்டையை பிய்த்துக்கொண்டு யோசிக்கிறார்கள்.

 எதேச்சதிகராம் நீடிக்கும் வரை ஸ்பார்ட்டகஸ்கள் வரலாற்றில் தோன்றிக்கொண்டே இருப்பார்கள்! :)

மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம்,
சென்னை

Oct 15, 2015

அதற்கெல்லாம் கம்பெனி பொறுப்பேற்காது! :)

இந்த படத்தை பார்க்கும் பொழுது...

 தாதுமணல் கொள்ளையர் வைகுண்டராஜன்-க்கு ஆதரவாக பல தீர்ப்பளித்த பல நீதிபதிகள் உங்கள் நினைவுக்கு வரலாம்.

பிறகு, கிரானைட் கொள்ளையர் பி.ஆர்.பி-க்கு ஆதரவாக பல தீர்ப்புகள் வாரி வழங்கிய பல வள்ளல் நீதிபதிகள் உங்கள் நினைவுக்கும் வரலாம்!

அப்புறம், 100 கோடி அபராதம், சில ஆண்டுகள் சிறை தண்டனை கிடைத்தவருக்கு, எந்தவித விளக்கமும் இல்லாமல் ஒத்தவரியில ஜாமீன், போனசாக குறிபிட்ட காலத்திற்கு வழக்கை முடிக்கவேண்டும் என்ற உத்தரவு, பிறகு கூட்டல் கழித்தல் பிரச்சனையில் விடுதலை என வரிசையாக உங்கள் நினைவுக்கு வரலாம்!

அதற்கெல்லாம் கம்பெனி பொறுப்பேற்காது!

Oct 14, 2015

நீதிபதிகளிடமிருந்து எங்களை காப்பாற்றுங்கள்!


திமன்றத்தில் பணிபுரிகிற ஊழியரான என்னை,
நீதிபதிகளிடமிருந்து காப்பாற்றுங்கள்!

 உயர்நீதிமன்ற விதிமுறைகளை மீறி, அலுவலக வேலைகளுக்கு பதிலாக வீட்டு வேலைகளுக்கும், சொந்த வேலைகளுக்கும் என்னை நீதிபதிகள் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

எனக்கு நீதி வேண்டும். அதற்கு எங்கே போய் முறையிடவேண்டும்?



சாரசரி மனிதனான என்னை, நீதிபதிகளிடமிருந்து காப்பாற்றுங்கள்!

 லஞ்சம் வாங்கும் போலீசை அம்பலப்படுத்த “ஸ்டிங்க் ஆபரேஷன்” செய்தேன். என்னுடைய வழக்கு 12 வருடங்களாக நீதிமன்றத்தில் இழுத்தடிக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கிறது. அதிகார வர்க்கத்தின் தவறுகளை நீதிபதிகள் மூடி மறைக்க பார்க்கிறார்கள்.

நீதி கிடைக்க நான் எங்கே போகவேண்டும்?


நன்றி : Dark side of Indian Judiciary, Ludhiana, Punjab

Oct 13, 2015

மக்கள் செருப்பாலேயே அடிப்பார்கள்!



பெறுநர்

நிலைய அதிகாரி அவர்கள்,
விழுப்புரம் ரயில் நிலையம்,
விழுப்புரம்,

மதிப்பிற்குரிய நிலைய அதிகாரி அவர்களுக்கு,

பொருள் : ரயில்வே பிளாட்பாரத்தில் கெட்டு போன உணவை விற்றது தொடர்பாக
****
வணக்கம். கடந்த 30/09/2015 அன்று கன்னியாகுமரி எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலில் நான் என் குடும்பத்துடன் பயணம் செய்தேன்.  டிக்கெட் (PNR) எண்:  4524876184  - படுக்கை S7 35, 37, 38). 

இரவு உணவிற்காக ரயிலிலேயே உணவை விற்பவர்களை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தோம். யாரும் வராத நிலையில், வேறு வழியில்லாமல் இரவு 8.30 மணியளவில் ரயில் விழுப்புரம் நிலையத்தில் நின்றது. அப்பொழுது ரயில்வே பிளாட்பாரத்தில் யூனிபார்ம் அணிந்தவர்கள் உணவு விற்றுக்கொண்டிருந்தனர்.  அதில் ஒருவரிடம் 4 இட்லிகளும் ரூ.30, ஒரு முட்டை பிரியாணியும்   ரூ. 50  மொத்தம் ரூ. 80க்கு வாங்கினேன்.  கடந்த காலங்களில் இப்படி பிளாட்பாரத்தில் வாங்கி மோசமான அனுபவத்தை பெற்றிருந்தேன்.  அதனால், விற்றவரிடம் “குழந்தைக்காக வாங்குகிறேன். நன்றாக இருக்கும்தானே!” என்றேன்.  அவரும் “நன்றாக இருக்கும்” என தெரிவித்தார்.

உடனே ரயில் கிளம்பியதால், ரயிலில் ஏறிவிட்டேன். உள்ளே போய் பிரித்து பார்த்தால், வாங்கிய முட்டை பிரியாணியிலிருந்து ஒரு மோசமான வாடை வந்தது.  வாயில் வைக்கவேமுடியாத அளவுக்கு கெட்டு போயிருந்தது. குழந்தைக்கு என கேட்டும் கூட எவ்வளவு கேவலமானவர்களாக இருந்தால் கெட்டு போன உணவை  விற்பார்கள் என எண்ணம் வந்தது. என் குழந்தைக்கு பசி வேறு. முட்டை  பிரியாணியை சாப்பிட்டே தீருவேன் என அடம்பிடித்த குழந்தையை சமாளிப்பதற்கு நாங்கள் திணறிப்போய்விட்டோம்.  இட்லி வேண்டாம் என அடம்பிடித்து, வெறும் வயிறுடன் தான் தூங்கியது.

பயணம் என்பது மிக முக்கியமானது ரயில்வேக்கு இது தெரியாததா? கெட்டு போன உணவை சாப்பிடுவதன் மூலம் மொத்த பயணத்தையே சீர்குலைத்துவிடும்.  அதுவும்  இரவு நேரத்தில் குழந்தைக்கு சாப்பிட்டு உடல்நலம் கெட்டுப்போனால் என்ன செய்வது?  எதைப்பற்றியும் சிந்திக்காமல், லாபத்தை மட்டுமே மனதில் வைத்து விற்பவர்கள் ஏன் இந்த பசியாற்றும் தொழிலுக்கு வரவேண்டும்?

பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து தினமும்  வேறு வேறு பயணிகள் தானே வருகிறார்கள். எவன் எக்கேடு கெட்டு போனால் என்ற சிந்தனை தானே! கெட்டு போன பொருளை விற்க தைரியம் வருகிறது.  இதே உள்ளூராக இருந்தால், இப்படி தைரியமாக விற்கமுடியுமா? மக்கள் செருப்பாலேயே அடிப்பார்கள்.

உடனே எங்கள் கோச்சில் இருந்த டிக்கெட் பரிசோதகரிடம், விசயத்தை விளக்கி யாரிடம் புகார் அளிப்பது? என கேட்டேன்.  கடைசியாக எங்கு இறங்குவீர்கள்? என கேட்டார்.  “கன்னியாகுமரி” என்றேன்.   அங்கு இறங்கியதும் நிலைய அதிகாரியிடம் எழுத்துப்பூர்வமாக புகார் கடிதம் எழுதி கொடுங்கள் என்றார்.

கன்னியாகுமரி சென்றதும் இந்தி மட்டுமே தெரிந்த நிலைய அதிகாரியிடம், விசயத்தை விளக்கி புகார் கொடுக்கவேண்டும் என பேசினால்,  யாரிடமோ போனில் பேசியவர் “விழுப்புரம் சம்பந்தப்பட்ட டிவிஷன் வேறு! இந்த டிவிஷன் திருவனந்தபுரம் டிவிஷன்! நாங்கள் இது தொடர்பாக புகாரை பெற்றும் நடவடிக்கை எடுக்க அதிகாரம் இல்லை. அதனால் நீங்கள் விழுப்புரத்தில் தான் புகார் கொடுக்கவேண்டும்” என்றார். ”டிக்கெட் பரிசோதகர் இங்கு புகார் கொடுக்கலாம் என வழிகாட்டினாரே!” என்றதற்கு,  அவர் ”உங்களை தவறுதலாக வழிகாட்டியிருக்கிறார்” என்றார்.

நேற்று தான் சொந்த ஊர் திரும்பினேன்.  என்னை போல யாரும் கெட்டுப்போன பொருளை வாங்கி ஏமாறக்கூடாது.  விற்பவர்கள் தண்டிக்கப்படவேண்டும்.  இனிமேல் இப்படி யாருக்கும் விற்ககூடாது என்ற எண்ணத்தில் இந்த புகார் கடிதத்தை எழுதுகிறேன்.

இந்த புகாருக்கு உரிய நடவடிக்கை எடுப்பீர்கள் என நம்புகிறேன். தமிழ் அறிந்தவர்கள் தமிழ்நாட்டில் குறைவு என்பதால், இதே புகார் கடிதத்தை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தும் உங்கள் தலைமை அலுவலகத்திற்கும் பதிவு தபாலில் அனுப்பியுள்ளேன்.

இப்படிக்கு,

அமிர்தா
 

நீதிபதிகளின் பொதுப்புரிதலும், நீதி படும் பாடும்!”


மாமா‍-நீதிபதிகள் ஸின்ட்ரோம்
நான்கு நீதிபதிகளின் மகன்கள் ஒரே நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர் தொழிலை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள்.

“A” என்ற அப்பா நீதிபதியின் மன்றத்தில் மகன் வழக்கறிஞர் ஆஜராகமாட்டார். “B” என்ற அப்பா நீதிபதியின் மன்றத்தில் அவருடைய மகன் ஆஜராகமாட்டார். ஆனால் “A” நீதிபதியின் மகன் “B” நீதிபதியின் மன்றத்தில் வழக்காடுவார். அதே போல, “B” நீதிபதியின் மகன் “A” நீதிபதியின் மன்றத்தில் வழக்காடுவார்.
நீ என் மகனுக்கு உதவினால், நான் உன் மகனுக்கு உதவுவேன் என்பது நீதிபதிகளுக்கிடையே உள்ள பொதுப்புரிதல். இப்படி பல வழக்குகளிலும் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன!

- முன்னாள் மத்திய சட்ட அமைச்சர் சாந்திபூஷண்

Oct 6, 2015

தலைவாரிப் பூச்சூடி உன்னை...



முதல் ஆசிரியன் - நாவல் அறிமுகம்

தலைவாரிப் பூச்சூடி உன்னை...
பாடசாலைக்குப் போ என்று சொன்னாள் உன் அன்னை...
மலைவாழை அல்லவோ கல்வி...
நீ... வாயார உண்ணுவாய் போ என் புதல்வி.

- கவிஞர் பாரதிதாசன்

மனிதகுலம் தனது வாழ்க்கைத் தேவைகளுக்காக இயற்கையுடன் நடத்திய போராட்டத்தினூடாக சேகரித்துள்ள அறிவுச் செல்வங்கள் ஏராளம்.
எண்ணும், எழுத்துமாகக் கொட்டிக்கிடக்கும் அந்த அறிவுச் சாகரத்தின் நுழைவாயில் கல்வி.

அகர முதல எழுத்தென்று அணுவைப் பிளந்து ஏழ்கடலைப் புகுத்திக் குறுகத் தரித்த குறள் தொட்டு, பேரண்டப் பிறப்பின் இரகசியம் தேடிக் கருந்துளையிருட்டில் வெளிச்சம் பாய்ச்சிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய விஞ்ஞான வளர்ச்சியென... ஆழ்ந்து, அகன்று, விரிந்து, பரந்து, பெருகிக்கொண்டேயிருக்கிறது கல்வியின் விளைபொருள்.
இயற்கையின் புதிர்கண்டஞ்சிக் கிடந்தவர்களை இன்று மருத்துவர்களாக, பொறியியல் வல்லுநர்களாக, ஆராய்ச்சியாளர்களாக, பல்துறை விற்பன்னர்களாகப் பரிணமிக்கச் செய்துள்ளது கல்வி.

அறியாமை இருளகற்றும் கல்விப் பணியின் வாயிலாக, நம் வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டி, வளமூட்டும் அறிவெனும் அகல்விளக்கேற்றியவர்களில் முதன்மையானவர்கள் நம் ஆசிரியப்பெருமக்கள்.

ஏற்றுக்கொண்ட ஆசிரியப்பணியின் கடமை நிமித்தம் என்றில்லாமல், கிராமப்புற ஏழை மாணவர்களின் கல்வி வளர்ச்சியை முன்னிட்டுத் தான் பிறந்து, வளர்ந்த நகர்ப்புறம் விட்டுநீங்கி, நாகரிகத்தின் 'வளர்ச்சி' தீண்டியிராத அன்றைய சிற்றூர்களில் சென்று தங்கி துள்ளி விளையாடும் பிள்ளைச் செல்வங்களின் மனதில் கல்வியின் விதைகளைப் பதியமிட்டு வளர்த்த ஆரம்பப் பள்ளி ஆசிரியர்களின் பணி மகத்தானது.

உயிர்தந்து, உணவூட்டி, உடல்வளர்க்குந் தாயினும் சாலப்பரிந்து கல்வி அமுதூட்டி நம் அறிவுப் பயிர் வளர்த்து, வாழ்க்கையில் ஒளியேற்றிய இத்தகைய ஆசிரியப் பெருந்தகைகள் குறித்த நீங்கா நினைவுகள் இன்றும் நம்மில் பலரின் மனதிலும் உண்டு.
இடம், பொருள், ஏவல் என்பதாக களத்தையும், காலத்தையும் பற்றி நிற்கின்றன மாமனிதர்களின் தோற்றங்களும், மனித சமூகத்தை மாற்றியமைத்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களும்.

********

அது 1924-ஆம் ஆண்டு. சோவியத் மண்ணில் பொதுவுடமைச் சமூகம் கட்டியெழுப்பப்பட்டுக் கொண்டிருந்த காலம். தனது மக்களின் அனைத்துந் தழுவிய வளர்ச்சிக்கான திட்டங்களை முனைப்புடன் செயல்படுத்திக் கொண்டிருந்தது பாட்டாளிகளின் அரசு. ஜார் மன்னனின் கொடுங்கோல் ஆட்சியின்கீழ் கொடூரமாக வதைக்கப்பட்டு ஏழ்மையிலும், அறியாமையிலும் உழன்றுகொண்டிருந்த மக்களை விடுவித்த கையோடு அவர்களது கல்வி வளர்ச்சியிலும் மும்முரமாக ஈடுபட்டது.

அன்றைய சோவியத் நாட்டின் கிர்கீஸியப் பகுதியில் ஒரு மலையடிவாரத்திலிருந்தது குர்கூரெவு எனும் அந்தச் சிற்றூர். ஏழ்மையின் பிடியில் வாடிய பல நாடோடிக் குடும்பங்கள் அங்கே வசித்தனர்.

அங்கிருந்த சிறுவர்களுக்குக் கல்வி கற்றுக்கொடுப்பதற்காக சோவியத் அரசால் அனுப்பிவைக்கப்பட்டு அவ்வூருக்கு வந்து சேர்கிறான் துய்ஷேன் எனும் இளங் கம்யூனிஸ்டுக் கழக இளைஞன். அவனும் அவ்வூரைச் சேர்ந்தவன்தான். ஆனால், முன்பு பஞ்சம் நிலவிய காலத்தில் வேலைதேடி வெளியூர் சென்றவன்; இன்று, பள்ளியாசிரியனாகத் திரும்பி வந்துள்ளான்.
விவசாய வேலைகளைச் செய்வதற்குப் பள்ளிப்படிப்பெதற்கு? என்று அறியாமையில் கேட்கும் அப்பாவி ஏழை மக்களிடம் கல்வியின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறான், துய்ஷேன்; ஏற்க மறுத்து எள்ளி நகையாடுகின்றனர் ஊர்மக்கள். சோர்ந்துவிடவில்லை அவ்விளைஞன்.

அந்தக் கிராமத்தினருகிலிருந்த குன்றின்மீது சிதிலமடைந்த நிலையிருந்த - முன்பொரு காலத்தில் ஒரு பணக்காரனுக்குச் சொந்தமாயிருந்த - குதிரைக் கொட்டடியைத் தனியொருவனாகச் செப்பனிட்டு பள்ளிக்கூடமாக மாற்றுகிறான். வீடு வீடாகச்சென்று பெற்றோர்களிடம் பேசி, வற்புறுத்தி, சோவியத் அரசின் உத்தரவைக் காண்பித்து பிள்ளைகளைப் பள்ளிக்கு அழைத்து வருகிறான். முன்பு பகல்வேளைகளில் வயலுக்குத் தேவையான சாணத்தைப் பொறுக்குவதற்காக ஸ்டெப்பிப் புல்வெளிகளில் அலைந்து திரிந்த அக்குழந்தைகள் துய்ஷேனின் வருகையால் புத்துலகைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்றனர்.

துய்ஷேன் ஆரம்பக் கல்வியினைக்கூட முறையாகக் கற்றிருக்கவில்லை. ஓரளவு எழுதவும், எழுத்துக்கூட்டிப் படிக்கவும் மட்டுமே தெரியும். ஆயினும், தனக்குத் தெரிந்தவற்றையேனும் அக்குழந்தைகளுக்குக் கற்றுத் தந்துவிட வேண்டுமென்ற ஆர்வமே உந்து சக்தியாக இருந்து அவனை இயக்கியது. முதல் தலைமுறையாகக் கல்வி கற்க வந்திருக்கும் அவ்விளம் பிஞ்சுகளுக்குக் கல்வி புகட்டுவதில் பொறுமையுடனும், விடாமுயற்சியுடனும் ஈடுபட்டான். தங்களிடம் அன்பு பாராட்டி, இனிமையாகப் பழகிய அந்த இளம் ஆசிரியரிடம் பிள்ளைகளும் மிகுந்த நேசத்துடன் பழகினர்; ஆர்வமுடன் கற்றுக்கொண்டனர்.

அல்தினாய் சுலைமானவ்னா - பெற்றோரை இழந்து உற்றாரின் 'பராமரிப்பில்' வளரும் அவ்வூரின் ஏழைச் சிறுமி. கற்றுக்கொள்வதில் ஆர்வமிக்க, துய்ஷேனின் அன்புக்குரிய மாணவி. அப்பள்ளியில் பயிலும் மாணவர்களில் வயதில் மூத்தவள்.

அனாதைக்குப் படிப்பெதற்கு? என்று அல்தினாயை ஒரு வயதானவருக்கு இரண்டாம் தாரமாக மணம்செய்துவைக்க முடிவெடுக்கிறாள் அவளது வளர்ப்புத் தாய். இதனால் அதிர்ச்சியுற்ற அல்தினாய்க்கு ஆறுதல் கூறி அவ்வூரிலிருந்த அவளது பாட்டியின் வீட்டில் தங்கவைத்துப் பாதுகாக்கிறார், துய்ஷேன். ஆனால், குண்டர்களுடன் பள்ளிக்கூடத்துக்கே வருகிறாள் அவளது சித்தி. அல்தினாயை அவர்களுடன் அனுப்ப மறுத்துப் போராடும் ஆசிரியரைக் கடுமையாக அடித்து உதைத்து, கைகளை முறித்து, குற்றுயிரும், குலையுயிருமாக்கிவிட்டு அல்தினாயைத் தூக்கிச் செல்கின்றனர் அம்முரடர்கள்.

சோவியத் செம்படை வீரர்களுடன் சென்று அல்தினாயை மீட்டு வருகிறார் அவளது அன்பிற்குரிய ஆசிரியர் துய்ஷேன். அவளது பாதுகாப்புக்கருதியும், மேல்படிப்புக்காகவும் நகரத்துக்கு அனுப்பிவைக்கிறார். பாட்டாளிகளின் அரசு அந்த ஏழைச்சிறுமிக்குக் கல்வியூட்டி வளர்த்தெடுக்கிறது. கற்பது மிகவும் சிரமமாக இருந்தபோதிலும் அல்தினாயின் விடாப்பிடியான போராட்டம் அவளை மிகவும் உயர்ந்த நிலைக்கு இட்டுச்செல்கிறது. தற்போது அல்தினாய் சுலைமானவ்னா ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் துறைத்தலைவர்; தத்துவ விரிவுரையாளர்.

காலத்தின் கரங்கள் அவளது பிறந்த ஊரிலும் மாற்றத்தைக் கொண்டுசேர்த்தது. அவ்வூரின் மக்கள் இப்போது கூட்டுப்பண்ணையின் உறுப்பினர்கள். துய்சேன் ஊன்றிய கல்வியின் விதைகள் நல்ல விளைச்சலை உண்டுபண்ணியிருந்தன. பள்ளிப் படிப்பும், உயர்கல்வியும் கற்றவர்கள் பலர் தற்போது அவ்வூரிலிருந்தனர்.

தனது ஊரில் புதிதாகக் கட்டப்பட்டிருந்த பள்ளிக் கட்டிடத்தின் திறப்புவிழாவிற்கு விருந்தினராக வருகிறார் அல்தினாய். அப்போது தபால்காரர் துய்ஷேன் பற்றிய பேச்சும் எழுகிறது, அவ்விருந்தில்.

ஆம். அவ்வூரின் முதல் ஆசிரியரான அதே துய்ஷேன் தற்போது, தனது முதிய வயதிலும் கடமை தவறாத தபால்காரராகப் பணியாற்றி வருகிறார். இதை அறிந்துகொண்ட அல்தினாய் மிகவும் வேதனைப்படுகிறார். கல்வியின் விதைகளை அவ்வூரில் முதன்முதலாகத் தூவிய அந்த அற்புத மனிதனை இந்தப் புதிய கல்விக்கட்டிடத் திறப்பு விழாவிற்கு அழைத்து உரிய மரியாதை செய்யத் தவறியது குறித்து அவரது மனம் வேதனைப்படுகிறது.

சீரழிவுக்குத் தள்ளப்பட்ட தனது வாழ்வை மீட்டெடுத்துப் புத்துயிரூட்டிய தனது முதல் ஆசிரியன் குறித்த ஒரு பின்தங்கிய கிராமத்தின் ஏழைச் சிறுமியின் நினைவுகளாக விரிகிறது இக்குறுநாவல்.

புறக்கணிப்பால் சோர்ந்துவிடாத செயலார்வம்; இன்னல்களைக் கண்டு அஞ்சாமல் துணிவுடன் போராடும் வீரம்; குழந்தைகளின் மீதான நேசம்; அவர்களது கல்வி வளர்ச்சியின்பால் கொண்டிருந்த அக்கறை; தனது போதாமை, குறைபாடு குறித்த கழிவிரக்கம் ஏதுமின்றி மக்கள் நலன்பேணும் தனது அரசின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதில் காட்டிய இலட்சிய உறுதி; பிரதிபலன் பாராமல் பணியாற்றும் கடமையுணர்வு; அனைத்துக்கும் மேலாக தனது வாழ்க்கையில் ஒளியேற்றிய ஆசான்.. என்று மாமனிதராக உயர்ந்து நிற்கிறார் அல்தினாயின், குர்கூரெவு கிராமத்தின் முதல் ஆசிரியன்.

மனிதர்கள் தமது உயரிய சிந்தனைகளால் சிறப்படைகிறார்கள். உயரிய சிந்தனைகள் உயர்வான சமூகத்தில் இயல்பாகவே உதித்தெழுகின்றன. பொதுவுடமையே அந்த உயர்ந்த சமூகம். முதல் ஆசிரியன் எனும் இந்நூல் அதில் விளைந்துள்ள இலக்கிய முத்து.

*****

முதலாளித்துவத்தின் கோரப்பிடியில் மூச்சுத்திணறிக்கொண்டிருக்கிறது இன்றைய நம் வாழ்க்கை. சந்தையின் விதிகள் சகலத்தையும் மாற்றியமைக்கின்றன. சரஸ்வதியும்கூட ஒரு சரக்கு மட்டுமே.

முன்னாள் கள்ளச் சாராய ரவுடிகளும், திடீர் பணக்கார, அரசியல் ரவுடிகளுமே கல்விக்கோயிலின் இந்நாள் தெய்வங்கள். காசுள்ளவன் பக்கம் மட்டுமே திரும்புகின்றன கல்விக் கடவுளர்களின் கடைக்கண் பார்வைகள். உண்டியலில் கொட்டப்படும் காணிக்கையின் அளவைப்பொருத்தே அமைகிறது கல்விச் சேவையின் தரம். கல்வி வள்ளல்களின் கருணையில் பொங்கி வழிகிறது கல்வி வியாபாரம்.

மகத்தான ஆசிரியப்பணியின் மாண்புகள் கொடூரமாக வெட்டி வீசப்படுகின்றன தனியார்மயக் கல்விக்கொள்ளையர்களால். மாணவச் செல்வங்களின் அறிவுக்கண்களைத் திறப்பதல்ல; முதலாளித்துவச் சந்தையில் விலைபோகும் வண்ணம் பிராய்லர் குழந்தைகளை அடைகாப்பதே வேலை என்பதாக மாற்றப்பட்டுள்ளது ஆசிரியப்பணியின் வரையறைகள். மெத்தப் படித்திருந்தும் கல்வித்தந்தைகளின் பொறியில் -பொறியியல் கல்வி நிறுவனங்களில்- அகப்பட்ட கூலி அடிமைகளாக உழல்கின்றனர் இன்றைய பேராசிரியர்கள்.

கல்விச்சேவையில் கைகழுவிக் கொண்டிருக்கின்றன மத்திய, மாநில அரசுகள். ஆண்டுதோறும் வெட்டிக்குறுக்கப்படுகிறது கல்விக்கான மானியம். நாள்தோறும் இழுத்துமூடப்படுகின்றன அரசுப்பள்ளிகள். ஏழைகளின் எட்டாக்கனியாகத் தொலைவில் செல்கின்றன அருகமைப்பள்ளிகள். நல்லாசிரியர் விருதுகளை எள்ளி நகையாடுகின்றன சில அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்களின் சீரிய கந்துவட்டிப்பணி.

ஆதிக்கசாதி வெறியும், தனியார்மயக் கொள்ளையும் நிரம்பி வழியும் முதலாளித்துவக் குப்பைக்கிடங்கில் பற்றியெரியும் பார்ப்பனியத்தீ இன்றைய கல்விச்சூழலில் நச்சுக்காற்றைப் பரப்பிக்கொண்டிருக்கிறது. மூச்சுத்திணறிக் கொண்டிருக்கிறது நம் குழந்தைகளின் கல்வி. பல அல்டினாய்கள் பிஞ்சு வயதில் கருகிகொண்டிருக்கின்றனர்.

முடைநாற்றமடிக்கும் இந்த விசக் காற்றைச் சுவாசித்துக்கொண்டு அப்துல் கலாமின் வல்லரசுக்கனவில் மயங்கிக் கிடப்பதா? அல்லது, அழுகி நாறும் இந்த சமூக அமைப்பைத் தூக்கியெறிந்து, நம் குழந்தைகளுக்கு ஒளிமயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கான போராட்டத்தை ஆசிரியர்கள், மாணவர்களுடன் இணைந்து முன்னெடுக்கப் போகிறோமா? என்பதே இன்று நம்முன் உள்ள கேள்வி.

ஆசிரியர்: சிங்கிஸ் ஐத்மாத்தவ்

நூல் கிடைக்குமிடம்:

கீழைக்காற்று,
பதிப்பகம் மற்றும் விற்பனையகம்,
10, அவுலியா தெரு, எல்லீசு சாலை
சென்னை – 600 002
Ph : 044 – 28412367

மருதமுத்து,
பொதுக்குழு உறுப்பினர்,
மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையம்,
சென்னை